«قبل و بعد» بیش از آنکه بر حادثه و کنش بیرونی تکیه داشته باشد، بر فرسایش تدریجی یقین‌های درونی یک زن متمرکز است و از دل یک تغییر ظاهرا کوچک، بحرانی عمیق در باب هویت، آزادی و وابستگی را آشکار می‌کند. ایده مرکزی کتاب بر بررسی بهای استقلال زنان و فاصله میان آزادی ظاهری و رهایی واقعی استوار است. د سسپدس در این اثر نشان می‌دهد که عبور از نقش‌های سنتی لزوما به معنای رسیدن به آرامش، انسجام هویتی یا رضایت عاطفی نیست. زن مدرن داستان، در ظاهر از قیود خانواده، طبقه و الگوهای کهنه رها شده، اما در عمل با نوعی انزوای عاطفی، بی‌ثباتی روانی و تکیه پنهان بر ساختارهایی مواجه است که خود چندان به آن‌ها آگاه نبوده است. از همین رو، کتاب هم‌زمان هم نقدی بر محدودیت‌های سنتی تحمیل‌شده به زنان است و هم هشداری نسبت به این توهم که استقلال اجتماعی و شغلی به‌تنهایی می‌تواند خلأهای عمیق انسانی را پر کند.